Hier een fotoserie van de bezochte plekken van de industriecultuurroute in Duisburg, Essen, Dortmund en Waltrop.
Klik hier om slideshow te bekijken.

Bekijk de recensie hier of lees verder.
Gepubliceerd op: 3VOOR12/Utrecht | zaterdag 23 oktober 2010

Vredenburg is al aardig volgelopen, wanneer de avond wordt ingeleid door Anna Calvi. De half-Italiaanse zangeres, afkomstig uit Londen, is goed voor donkere, sfeervolle pop aangevuld met klassieke invloeden. Ze wordt begeleid door Mally Harpaz op harmonium en percussie en Daniel Maiden-Wood op drums. Tot haar invloeden rekent Calvi onder andere David Bowie, John McLaughlin en Nick Cave. Het stemgeluid van Calvi is intens en haar elektrische gitaarpartijen zijn lekker heftig. Het geheel doet wel wat bombastisch aan, vooral de zang klinkt gezwollen en het ritme is gedragen. Gelukkig maakt het elektrische gitaarwerk veel goed.

Wanneer Warren Ellis, Martyn Casey en Jim Sclavunos het podium betreden en later frontman Nick Cave zich bij deze Bad Seeds voegt, is de opwinding in het publiek groot en zijn de verwachtingen hooggespannen. Wat wil je na een geweldige eerste plaat, die sterke opvolging kreeg in de vorm van de recent uitgekomen Grinderman 2. Nick Cave opent krachtig met het lekker ophitsende ‘Mickey Mouse And The Goodbye Man’. Hij vervolgt met ander materiaal van het laatste album, waarop geïmproviseerde teksten zijn verworden tot vuige rocknummers. Cave draagt ze uitstekend uit (een kunst) en is vanavond goed bij stem.

De set kent een goede opbouw en Cave laat het publiek geen moment achterover leunen, iets wat makkelijk had gekund in Vredenburg wat voor de helft gevuld was met zitplaatsen. Cave beweegt sensueel over het podium, laat daarbij de microfoonstandaard zelden overeind achter en zoekt voortdurend contact met het publiek. Daarvoor benut hij de uitlopers van het podium goed: de plek waar hij handen vastpakt, wilde danspassen maakt en vrouwen toezingt, bespeelt en een enkele op het podium trekt. Iedereen laat zich gek maken. Deze man ademt een en al seks.

Markante persoonlijkheid op het podium naast Cave vormt multi-instrumentalist Warren Ellis, die compleet de vrije hand lijkt te krijgen in zijn muzikale uitingen. Ellis wisselt zijn elektrische gitaarwerk af met een elektrische bouzouki, viool of sambaballen en met de laatste slaat hij als een bezetene op de bekkens los. Voor het nummer ‘Evil’ gaat hij op de grond liggen, vanwaar hij af en toe in de microfoon meeschreeuwt met Cave.

Hoogtepunt vormt de toegift, waarin Cave toestemt ‘Go Tell The Women’ op aanvraag van het publiek te spelen. Kennelijk onverwachts, want de zanger moet met zijn teksten meekijken vanaf de lessenaar. De show ontaard in een ‘grande finale’ wanneer ‘Grinderman’ wordt ingezet. “I’m the grinderman. In the silver rain. In the pale moonlight”, zingt Cave het publiek toe. Alsof daar nog twijfel over zou bestaan.

Gezien: Grinderman en Anna Calvi, 20 oktober 2010 @ Vredenburg Leidsche Rijn

Joast (foto: David Eerdmans)

Zaterdagavond was EKKO het toneel voor de cd-presentatie van Joast, de band van eigen Utrechtse bodem, met in het voorprogramma de Schotse Biff Smith, zanger van The Starlets.
Muzikaal uitgeklede songs worden opgevolgd door energieke pop afgewisseld met melancholische singersongwriterliedjes. Helaas blijft het allemaal iets te braaf en te veilig.

Bekijk het artikel hier of lees verder.
Gepubliceerd op: 3VOOR12/Utrecht | maandag 18 oktober 2010

Biff Smith, voorman van de Schotse band The Starlets, opent vanavond met zijn lieflijke, zoete luisterliedjes. Precies een jaar geleden stond hij in EKKO met The Starlets als opener van The Gasoline Brothers. Nu geeft de Schot een muzikaal uitgekleed optreden weg, waarbij hij zichzelf begeleid op akoestisch gitaar en hier en daar een deuntje meefluit.

Smith oogt met zijn postuur, gilet, geruite das en petje als de Schotse versie van Ciske de Rat en dwingt deze avond direct respect af met zijn aardige woordje Nederlands tussen de liedjes door. Zijn zoetgevooisde stem in combinatie met zijn rustige nummers zorgen voor een intieme setting met aandachtige luisteraars. Smith wisselt zijn stijl een enkele keer af met uptempo materiaal, wat hem dan verleidt tot een paar vluchtige danspasjes. Voor de goede verstaander van bitterzoete singersongwritermuziek een mooi begin van de avond.

Een spetterende, energieke opening is wat volgt wanneer Joast het podium betreedt. En die energie weet de band vast te houden gedurende de set, zo blijkt later. Zanger Joost Oskamp heeft er zin in en vindt het publiek meerdere malen “te gek”. Vanavond wordt werk van de nieuwe plaat Transatlantic Hope ten gehore gebracht. Nummers die Joast overigens alweer bestempelt als “oude classics” (hij is al lang weer bezig met de EP van 2011). Daarnaast komt materiaal van Oskamps vorige band Taxi to the Ocean (“echte bazen”, zo wordt uit het publiek geroepen) en Wilco (‘How to Fight Loneliness’) voorbij.

Joast is op zijn best tijdens de uptempo nummers en dreigt te verslappen bij de rustige, poppy nummers. Het geheel wordt spannend wanneer het instrumentaal lijkt te ‘ontsporen’, maar daarna krijgen solo’s helaas niet meer de ruimte. Een andere weg wordt ingeslagen met minimalistische soundscapes en gitaareffecten, wat de set even weet te breken. De rustige nummers, volgens Joast goed voor een “zwoele EKKO-vibe”, worden daarna weer onderbroken met wat “happy shit”, namelijk de single ‘Now You See’.

De ingrediënten en de kwaliteit zijn vanavond aanwezig, maar het geheel is te braaf en het blijft te veel binnen de lijntjes. Aangename verrassing vormt de mooie zang van bassiste Nana, maar zij wordt helaas maar een enkele keer ingezet. De drummer viel lastminute in, en het moet gezegd: dat deed hij uitstekend. Wel is hoor- en zichtbaar dat de band nog wat meer op elkaar ingespeeld moet raken, wat een kwestie is van speeluren maken.

Gezien: Joast en Biff Smith (The Starlets), 16 oktober 2010 @ EKKO

Te zien: The Starlets tijdens de laatste Onder Invloed Live in U-Rock, 27 oktober 2010 @ U-Rock

Beth Ditto opent de show van Jean Paul Gaultier op de Fashion Week in Parijs. (HLN.BE)

De ‘rock en romantiek’ collectie voor de lente/zomer 2011 loopt van size zero (XXS) tot plus size (XXL). Een sterk statement. In Parijs is kennelijk geen bezwaar tegen een maatje meer. Ditto is geen onbekende in de modewereld. Vorig jaar stond ze nog naakt op de cover van het modeblad Love Magazine.

“Wat telt is persoonlijkheid”, vertelt Gaultier na afloop. “Er is niet maar één stereotype beeld van schoonheid”. Bekijk foto’s van de show hier en lees meteen wat de Amerikaanse Vogue van de collectie vindt.

Als het aan beoogd premier Mark Rutte ligt heet het minderheidskabinet van VVD en CDA “het kabinet-Rutte/Verhagen”. Kabinetten worden meestal naar de premier en vicepremier vernoemd, aldus Rutte, verwijzend naar het kabinet-Van Agt/Wiegel uit 1977.

Val Berlijnse Muur (beeld: AP)

Op de Tag der Deutschen Einheit viert Duitsland dat de twee Duitslanden in 1990 één werden. Weg ostpolitik, weg stasi-dictatuur en weg socialistische idealen.

Wel heeft de ostpolitik genoeg sporen nagelaten. Zo zie je hieronder een fijn staaltje socialistische bouwkunst. Deze DDR-woonblokken, Plattenbau genoemd, werden gecreëerd als goedkope huisvesting voor arbeiders en domineren in sommige wijken nog steeds het straatbeeld. De verdiepingen konden door hun prefabconstructies zo in elkaar worden ‘geklikt’.

.

Elena Mirò showt lente/zomer 2011 collectie buiten programma Fashion Week

De plus-size mode van Elena Mirò is dit jaar geschrapt van het programma van de Milaan Fashion Week, die deze week van start ging. Dit keer werd de Milanese modeweek niet, zoals de laatste vijf jaar, geopend door dit modelabel voor de volle vrouw, maar was die eer aan Gucci (zie video). Elena Mirò wist zelfs helemaal geen plek te bemachtigen in het programma en was deze keer aangewezen op een show buiten het officiële schema.

Is plus-size niet langer in de mode in Milaan? De organisatie wilde de waarden van creativiteit dit jaar op de proef stellen, zodat de rol van Milaan in de wereld opnieuw bevestigd werd. Kennelijk past de plus-size mode daar als statement niet meer tussen. Elena Miroglio, ontwerpster van Elena Mirò, is het daar niet mee eens en vindt dat vrouwen in alle soorten vertegenwoordigd moeten zijn op de catwalk. Ze heeft haar collectie nu woensdagmorgen ‘offschedule’ geshowd voor een uitverkochte zaal. Hier lees je de review van de Italiaanse Vogue, die op haar website een aparte ‘Vogue Curvy pagina’ over vrouwen met een maatje meer heeft. Elena Mirò heeft wereldwijd meer dan 220 verkooppunten.

Op verschillende historische locaties in en buiten Milaan presenteren designers de nieuwe ready-to-wear mode voor de zomer van 2011. De Fashion Week in de Italiaanse modehoofdstad duurt tot en met 28 september.

.

Protestactie tegen clustermunitie van Cluster Munition Coalition in de binnenstad van Dublin in 2008

Moet de staat niet voorkomen dat spaargeld en beleggingen worden gebruikt voor clustermunitie? Nee, zeggen VVD, CDA en PVV. Financiële instellingen maken zelf wel uit waar zij in investeren, of dat nu in windmolens of in mijnenvelden is. Volgens de VVD is het niet aan de overheid om beleggingsadvies te geven.

GroenLinks benadrukt dat je als consument dan wel de keuze hebt een andere bank te kiezen, maar dat je als belastingbetaler alleen kan vertrouwen op de keuze van de staat. Ook een pensioenfonds kies je niet zelf, terwijl je geld wel geïnvesteerd kan worden in zaken waar je niets mee te maken wil hebben.

Eerder dit jaar legde het kabinet al een aangenomen motie voor een investeringsverbod naast zich neer. Daarmee wijkt Nederland af van landen als België, Luxemburg, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, die wel een investeringsverbod kennen.

Uit recent onderzoek blijkt dat er nog steeds financiële instellingen zijn die investeren in producenten van verboden wapens.
Wat vindt u? Moet de overheid er alles aan doen om dit te voorkomen of is het de verantwoordelijkheid van de betrokken instelling om wel of geen geld te verdienen aan verboden wapens?

Actie uit 2007 op het Plein in Den Haag van de Nederlandse Cluster Coalitie. De silhouetten verbeeldden de slachtoffers van clustermunitie (ANP)

Donner (Sociale Zaken) ziet niets in een verbod en vreest een averechts effect, met minder openheid bij financiële instellingen over investeringen en beleggingen tot gevolg. Maar er waren ook toezeggingen. Hij gaat onderzoek doen naar de mogelijkheid van een subsidiestop en gaat na of de instellingen die door de crisis financiële overheidssteun kregen, in clusterbommen investeren.

Het kabinet laat de verantwoordelijkheid dus bij de financiële instellingen liggen. Maar moet de staat niet voorkomen dat spaargeld en beleggingen worden gebruikt voor clustermunitie? Nee, zeggen VVD, CDA en PVV. Financiële instellingen maken zelf wel uit waar zij in investeren, of dat nu in windmolens of in mijnenvelden is. Volgens de VVD is het niet aan de overheid om beleggingsadvies te geven. De markt moet zijn gang kunnen gaan. Handel is handel. GroenLinks benadrukt dat je als consument dan wel de keuze hebt een andere bank te kiezen, maar dat je als belastingbetaler alleen kan vertrouwen op de keuze van de staat. Ook een pensioenfonds kies je niet zelf, terwijl je geld wel geïnvesteerd kan worden in zaken waar je niets mee te maken wil hebben.

Eerder dit jaar legde het kabinet al een aangenomen motie voor een investeringsverbod naast zich neer. Met het argument van symboolpolitiek wijkt het kabinet af van landen als België, Luxemburg, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, die wel een investeringsverbod kennen.

Uit recent onderzoek blijkt dat er nog steeds financiële instellingen zijn die investeren in producenten van verboden wapens. Wat vindt u? Moet de overheid er alles aan doen om dit te voorkomen of is het de verantwoordelijkheid van de betrokken instelling om wel of geen geld te verdienen aan verboden wapens?

Kunst en cultuur een linkse hobby? (beeld: linksehobby.nu)

WWIK-uitkering op de tocht
Als het aan de beoogd coalitiepartners VVD, CDA en PVV ligt wordt daarnaast de Wet Werk en Inkomen Kunstenaars (WWIK), de uitkering voor startende kunstenaars, geschrapt. Voor de VVD is belangrijk dat de culturele sector zo veel mogelijk op eigen benen kan staan en minder afhankelijk wordt van overheidsgeld. ‘Wie betaalt, bepaalt’, aldus cultuurwoordvoerder Mark Harbers op de website van de VVD. Toch zijn veel startende kunstenaars in belangrijke mate afhankelijk van een WWIK-uitkering. Begin deze maand bleek uit onderzoek van BNR Nieuwsradio dat sinds de crisis een stijgend aantal kunstenaars een beroep doet op de WWIK. In 2009 ontvingen 2.600 mensen de uitkering tegenover 2.300 in 2008.

Protest
Hoewel de formatiebesprekingen nog in volle gang zijn en een regeerakkoord in de maak, heeft de kunstensector al stelling genomen tegen de bezuinigingsplannen die mogelijk aanstaande zijn. FNV Kiem, de grootste vakbond op het gebied van kunsten, nam afgelopen vrijdag het initiatief tot een petitie en lanceerde de actie ‘Stop culturele kaalslag’. Inmiddels hebben zo’n 17.000 sympathisanten de petitie ondertekend. Aanstaande vrijdag is een landelijke actiedag aangekondigd door de gezamenlijke bonden. De Balie in Amsterdam vormt die dag het toneel van een debat over de geplande bezuinigingen.

Eerder in de formatie liet de Raad voor Cultuur, het wettelijk adviesorgaan van regering en parlement, al kritisch van zich horen. Het adviesorgaan stuurde een brief naar informateur Opstelten, waarin zorgen werden geuit over de consequenties van mogelijke bezuinigingen op cultuur in Nederland:

“In tijden van krimp is men al snel geneigd om cultuur aan te wijzen als één van de eerste terreinen om op te bezuinigen. Dit getuigt niet alleen van kortzichtigheid maar is ook nauwelijks effectief gezien de positie die cultuur inneemt in ’s Rijks begroting. Het cultuurbudget beslaat in feite nog geen één procent van de jaarlijkse overheidsbestedingen. Bezuinigen op cultuur lijkt gemakkelijk, maar levert per saldo weinig op, de gevolgen zullen echter, zeker op de langere termijn, enorm zijn.”

Publieke opinie
Uit eerder onderzoek van Synovate blijkt dat veel Nederlanders de huidige uitgaven voor kunst en cultuur te hoog vinden. Zes op de tien Nederlanders noemen kunst en cultuur in de top vijf van populairste bezuinigingsposten.

Wat vindt u van de voorgestelde bezuinigingen? Moet de culturele sector meer loskomen van de overheid, zodat zij minder afhankelijk wordt van subsidiegelden? Of is het belangrijk dat de overheid de sector in belangrijke mate blijft stimuleren en ondersteunen met financiële middelen?